Showing posts with label λέξεις. Show all posts
Showing posts with label λέξεις. Show all posts

Friday, December 14, 2012

Ένας τοίχος έμεινε...

Ένας τοίχος έμεινε...
Ένα ξεφόρτωμα...
Ο γαιδαράκος άλογο πάλι να γεννεί....
Τα πόδια του να δυναμώσουν...
Το τείχο πιά να σπάσει...
Να τρέξει να χαρεί
το ταίρι του να βρεί..
Μαζί του να αφυπνιστεί
μες στη ζωή πιά να υπάρχει...

Αλέξανδρος Νέρος 27.11.2011

Έγινε το μυαλό αφέντης...

Έγινε το μυαλό αφέντης όλα αυτά τα χρόνια
και μας εξουσιάζει δικτατορικά...
Σφράγισε βαθιά τις καρδιές μας,
ρούφηξε όλα τα αποθέματα ενέργειας απ τα κορμιά μας...
και φαύλα τόσο φαύλα
στριφογυρνούσε σε ότι το βόλευε και ότι μάζευε...
"Από υπηρέτης, δυναστής"

Αλέξανδρος Νέρος 17.9.2011

Θέλω να απευθυνθώ...

Θέλω να απευθηνθώ ψηλά και χαμηλά
αλλά στο τέλος όλα τα ξεχνώ...
Σε μια δίνη αφήνομαι
και στο τέλος παραδίνομαι...
Να βγάλω θέλω το δηλητήριο του μέσα μου...
Να μεταμορφώσω το πικρό αυτό ποτό
σε ωκεανό αλήθειας...

Αλέξανδρος Νέρος 13.9.2012

Ο νούς βολεύεται..

Ο νούς βολεύεται.
Θέλει να γιομώσει με έργα μεγάλα τη φυλακή του
το κρανίο.
Να χαράξει στους τείχους τηρά ηρωικά,
να ζωγραφίσει στις αλυσίδες του 
φτερούγες ελευθερίας...
Αλέξανδρος Νέρος 28.4.2008

"Χωρίς Ταυτότητα"...

"Χωρίς ταυτότητα" είσαι φίλε...
Αλλά βλέπω φοράς τζίν με επώνυμο..
Αλέξανδρος Νέρος

Πήγα να μετρήσω τη ζωή..

Πήγα να μετρήσω τη ζωή και μου τελείωσαν οι αριθμοί...
Αλέξανδρος Νέρος 03:00 8.12.2012 στο δρόμο με τη μηχανή...

Κάνει επανάσταση αδερφέ...

Κάνει επανάσταση αδερφέ...
Πάρε ζακέτα..
Αλέξανδρος Νέρος 24.11.2012

Πίσω από τα πέπλα...

Πίσω από τα πέπλα της ομίχλης των μυαλών μας,
εκέι το χαμόγελο και τη ζεστή αγκαλιά σου μοιράζομαι
στο ζεστό αιώνιο φιλί των ψυχών μας...

Ακούστε φίλοι και γνωστοί...

Ακούστε φίλοι και γνωστοί
τα λόγια της αυγής
Κολυμπούν στο ποτήρι της ημέρας που ρχεται
Μιλούν για τη φρεσκάδα του πρωινού
Τη λαχτάρα του μεσημεριού
Τη τέρψη της νύχτας
Ακούστε φίλοι και γνωστοί
τους ήχους της αγάπης
πριν το περίπατο προς την αυγή πάλι βαδίσετε
Ακούστε!

Εμ πως το είδα εκείνο το πρωί...

Εμ πως το είδα εκείνο το πρωί και χαμογέλασα
Σα το κατώφλι του καφέ που δούλευες πέρασα
Μόνος περπατούσα
ένα μέρος να καθίσω
να ξεχαστώ στα βιβλία μου
ψάχνοντας λύσεις να χωθώ
Εκεί τότε μια ιστορία αλλιώτικη ξεκίνησε
σα μιλάγαμε
κ το καφέ που πίνω σου ζήτησα
Καιροί περάσανε
και αλλαγές ήρθαν
και εμείς κάπου βρεθήκαμε και να μιλάμε αρχίσαμε
Τη μοναξιά μου εκέι τη ξέχασα
και έστω για τις στιγμές που τα λέγαμε
κάτι επιτέλους που άξιζε έκανα
Οι καιροί πάλι πέρασαν και αλλαγές ξανάρθαν
και εμείς μαζί ένα νέο κατώφλι θα διαβούμε
την ιστορία μας να ξεκινήσουμε
να ζήσουμε με τη ζωή να πούμε...!

Γέφυρες...

Γέφυρες..
Γέφυρες χτίζω,
Τη ζωή μου να διαβώ..
Την αγάπη σου να συναντήσω...
Γέφυρες..
Γέφυρες γκρεμίζω,
Τον εαυτό μου ορώ
τη πορεία μας να περπατώ...
Να σε δώ
Γλυκά να σε αγαπήσω..
Γέφυρες..
Γέφυρες...
Γέφυρες........

Αλέξανδρος Νέρος 20:33 11.11.2012
InMeus

Wednesday, May 18, 2011

Το Σύμπαν...


Το Σύμπαν ποτέ δεν αντιγράφει,

κάθε φορά νέους εκφραστές βρίσκει,

αυτούς που στις καρδιές τους φωτιά είναι το τραγούδι,

αυτούς που στο νού τους η αναζήτηση αρχίζει,

αυτούς που τα αεικίνητα σώματά τους γαλήνη διψούν...


Ανοιχτοί μπροστάρηδες σωστοί ας είμαστε,

το χέρι να γράψει μέσα από τη θνητή μας ύπαρξη

του σύμπαντος τα μυστικά...


Αφορμή που γράφτηκε: Στο Καφέ Πτυχίο διαβάζοντας το : "Ο Προφήτης" του Χαλίλ Γκιμπράν και το : "Ο ποιητής κι ο μύστης, σχόλια πάνω στο "Προφήτη" του Χαλίλ Γκιμπράν 16:51 18.05.2011

Sunday, April 10, 2011

Πτυχία, Masters, Doctora!

Βεβαιώνεται ο βεβαιωμένος
με τις βεβαιώσεις μας
ο κάτωθι εγγεγραμμένος
βέβαια βραβευμένος
ασύστολα επιμορφωμένος
και πάνω απόλα παραφορτωμένος
απολύτως στο τίποτα τοποθετημένος!
Βεβαίως βεβαίως βεβαιότατα
βεβαιωμένε μας!!!
Πτυχία Masters, Doctora!

Sunday, January 30, 2011

Σε Ψάχνω...


Βυθίζομαι και πάλι στης ψυχής μου το άστρο...
χωρίζω το είναι μου από του κόσμου το παράφωνο τραγούδι...
ταξιδεύω επάνω στη ράχη των χρωμάτων....
την ουρά της πνοής των πλανητών αγγίζω...
σε ψάχνω!
σε ψάχνω!
σε ψάχνω!
ταχύτατα πλέω
με μιάς το γαλαξία μου ορίζω...
τη μορφή σου τώρα ατενίζω...
είμαι που τώρα σε ορίζω...
τη μοίρα μας τη καθορίζω...
κι πάλι πίσω στο κόσμο ξαναγυρίζω!

Αλέξανδρος Νέρος

Τι Αγώνας...

Τι αγώνας που έχει γίνει μέχρι σήμερα...

Αγώνας για να μπορώ να κολυμπώ
στα βαθυγάλαζα νερά της μελωδίας...

Αγώνας για να μπορώ να κάθομαι
στο ηλιόλουστο ακρογιάλι των στίχων...

Αγώνας να σε έβρω
στη ψυχή μου να σε ανθίσω...

Αγώνας για να μπορέσω
και πάλι να αγαπήσω...

Αλέξανδρος Νέρος

Πότε....

αχ...
πότε η ώρα θα ρθει
που τα δάκρυα στη κοιλάδα των ματιών μου
έργα γεμάτα ζωή νόημα και ιστορία θα γίνουν
για τη πατρίδα μου
την αγάπη μου
τη θεόπνευστη πορεία μου...

Α.Νέρος

Saturday, November 6, 2010

Αρμονία



Αρμονία είναι ο στόχος

είναι η μοναδική αξία

μεσ' της πλάσης

την αέναη ιστορία

μέσ' του σύμπαντος

την ατέρμονη διαδικασία

Μη ξεχνάς αυτή τη λέξη

αυτή την υπέρτατη ουσία

μεσ' του νού την αξία

τοποθέτησε πρώτα αυτή

την Αρμονία!

Sunday, May 23, 2010

Πόσο σε θέλω!!!

γάργαρη αλήθεια

πόσο σε θέλω

λυτρωμένη αλήθεια

πόσο σε θέλω

νύχτα μέρα ζωντανή

πόσο σε θέλω

γλυκιά μου μικρή μου απλή ζωή.


InMeus
Λέξεις: Αλέξανδρος Νέρος

Like a Rolling Stone, φίλε!

-Πώς αισθάνεσαι εαυτέ, πώς

όταν τα όνειρα σου
συνθλίβονται στη μέγκενη
της πραγματικότητας


-Like a Rolling Stone, φίλε!


-Πώς αισθάνεσαι εαυτέ, πώς

όταν η ζωή σου
την αξία μπαταρίας έχει
σε έναν κίβδηλο βρωμερό μηχανισμό


-Like a Rolling Stone, φίλε!


-Πώς αισθάνεσαι εαυτέ, πώς

όταν γύρω σου ζητάς, ξαναζητάς
τη συντροφιά των ζώντων
και ζόμπι βλέπεις


-Like a Rolling Stone, φίλε!


-Πώς αισθάνεσαι εαυτέ, πώς

όταν ο έρωτας, η αγάπη
σπόντες γίνονται και
πουθενά στο κείμενο δε φαίνονται
δε πιάνονται

-Like a Rolling Stone, φίλε!

Like a Rolling Stone!


InMeus
Λέξεις: Αλέξανδρος Νέρος

Sunday, April 4, 2010

Όταν σε γνώρισα

Όταν σε γνώρισα
είχα στερέψει από ελπίδα

Όταν σε γνώρισα
είχα χωρέσει σ' ένα ρήγμα

Όταν σε γνώρισα
απλά ζούσα σα μια σφήνα

Όταν σε γνώρισα
ήμουν μια άδεια φίρμα..

Όταν σε γνώρισα
δεν ήξερα...
ότι "Σ' αγαπώ".



InMeus
Λεξεις: Βάσια Αστράφτη